Saturday, August 20, 2005

ความสุขอยู่ไม่ไกล ความทุกข์อยู่ใกล้ ๆ

ไม่ได้เข้ามาบันทึกหลายวัน เกือบจำเรื่องราวที่ผ่านมาไม่ได้เลย คราวก่อนที่แม่แมวคาบลูกหายไป แต่แม่แมวก็ยังมากินข้าวที่บ้านปกติ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 21 ไม่ได้ไปธุระที่ไหนเลยออกตามหา ปรากฎว่าแม่แมวพาลูกแมวไปอยู่ใต้บันไดตึกร้าวหลังบ้าน เลยไปเอาออกมาและจัดให้อยู่ที่บ้าน จากนั้นก็ขังแม่แมวไม่ให้ไปไหน เพราะว่าต้องเตรียมตัวทำหมัน เมื่อแมวแมวทำหมัน จะทำให้มีน้ำนมไม่มาก ลูกแมวจะต้องกินอาหารแมว จึงต้องทำการปรับสภาพของลูกแมวด้วย




เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม เป็นวันคล้ายวันเกิดแม็ก ปีนี้เราจัดงานวันเกิดให้ที่ร้านคาราโอเกะย่านแยกอโศก ชื่อ ใบไม้ร้องเพลง อาหารอร่อยดี แต่เครื่องเสียไม่ค่อยเวิร์คเท่าไหร่ ก่อนไปแวะซื้อเค็กราคาพิเศา ลด 50% ที่ ร.ร.เรดิสัน คนที่มาร่วมงานก็มี ผู้ร่วมงานที่บริษัทแลมแมค พี่ก้อง+ตุ้ย และรุ่งกับน้องชาย งานนี้เจ็บคอทุกคน
ส่วนวันเกิดแม่(จริง ๆ ) คือวันที่ 8 สิงหา ซึ่งตรงกับวันเผาน้าโป่ง ทำให้ไม่มีอะไรพิเศษ แต่ก์ได้ให้ของขวัญแม่แล้วเมื่อตอนวันที่ไปไหว้น้าโป่งวันแรก (วันที่ 5 สิงหาคม)


วันเสาร์ที่ 12 สิงหา เป็นวันแม่แห่งชาติ ญาติฝ่ายยาย ก็มี ยาย แม่ น้าตุ่ม น้าเล็ก น้าหน่อย น้าแต๋ ขวัญ พี และน้าต้อย เราไปเยี่ยมญาติฝ่ายตา ซึ่งทำสวนแก้วมังกร เลยได้ความรู้มาว่ามันมีดอกซึ่งจะบานในคืนวันโกน และเมื่อดอกร่วง ตัวผลก็จะค่อย ๆ โต ใช้เวลาประมาณ 2-3 เดือน ซึ่งตอนที่ไปเยี่ยมสวนนี้ ดอกที่เห็นจะเป็นผลผลิตรุ่นสุดท้ายของปีนี้
แก้วมังกรของไร่นี้เป็นสีขาว แต่มีรสหวานกว่าที่ไปซื้อกินทั่วไป เป็นเพราะได้รับการดูแลอย่างดี นอกจากนี้คุณอายังมีผลไม่อย่างอื่น อีกเช่น ลำใยเวียดนาม ลูกใหญ่แต่ไม่อร่อย คือเม็ดใหญ่ มีกลิ่นเหม็นเขียว และเนื้อแฉะ



วันอาทิตย์พายายไปไหว้พระแก้วมรกตที่วัดพระแก้ว โดยเราเดินทางโดยรถไฟฟ้าใต้ดิน ต่อด้วยแท็กซี่สะดวกดี ดูยายตื่นเต้นที่ได้ใช้บริการขนส่งมวลชนใหม่ล่าสุดของประเทศ พอไหว้พระเสร็จก็ไปเที่ยวหาเพื่อนของยายสมัยเมื่อยายมาอยู่กรุงเทพ ยายเล่าให้ฟังว่าตอนนั้นแม่อายุ 2-3 ขวบเอง ตรงทางเข้าไปที่บ้านเป็นร้านอาหารอิสลาม ใกล้เซเว่น แถวย่านพาหุรัด ยายบอกว่าสมัยก่อนไม่ใช่มีตึกแน่นหนาอย่างปัจจุบัน บ้านเพื่อนยายยังรักษาสภาพเดิมไว้ ต่อเติมบ้าง ดูยังคงแข็งแรงและอบอุ่นมีเสน่ห์แบบบ้านสมัยก่อน อายุบ้านก็ประมาณ 80 ปี เท่า ๆ กับเจ้าของนั่นล่ะ
ส่วนวันนี้ได้สิทธิ์ไปเข้าคอร์สสปาที่ spa i am แถวลาดพร้าว นัดแม่ไว้แล้ว แต่แม่มาไม่ทัน เลยรวดไปที่ ตึก SCB ก็ให้ตรวจสุขภาพและนวดหน้า ซึ่งเป็นบริการของ NUSKIN ดูแม่มีความสุขดี แต่ก็เสียตังค์แยะพอดู

Tuesday, August 09, 2005

น้องเหมียวหายไป


วันนี้ตื่นมา ไปดูลูกเหมียวปรากฎว่าแม่แมวคาบลูกหนีหายไป ไม่รู้ว่าเอาไปไว้ที่ไหน ยิ่งใกล้วันทำหมันแม่แมวด้วย คือพอทำหมันเสร็จแล้วแม่แมวจะไม่ค่อยมีน้ำนม ทำให้ลูกมันต้องกินอาหารเร็วขึ้น ถ้ามันพาลูกไปอยู่ที่อื่น ลูกมันจะกินอะไร
ที่แม่แมวพาลูกหนี้ไป คงเป็นเพราะว่ามันคงกลัวไม่ตียุง เพราะว่าพวกเราเอาใจใส่เรื่องยุงกัดแมว ทำให้ต้องใช้ไม่ตียุงไฟฟ้าคอยโปก ซึ่งแม่แมวกลัวจนตัวหดทุกครั้งที่ไม้ไปกผ่าน เมื่อคืนมันคงตัดสินใจว่าฉันคงต้องไปซะที โถ่ น้องแมวไม่น่าเลย

Monday, August 08, 2005

เหนื่อยจังเลย


หลายวันมานี้ไม่ได้ใช้เครื่องคอมเลย ตั้งใจว่าจะบันทึกประสบการณ์ซะหน่อย พอไม่ได้ใช้คอมก็ขี้เกียจ เลยลืมไปเลยว่าที่ผ่านมาทำอะไร ที่ไหน อย่างไร
ไม่น่าเชื่อเลยว่าคนเราแค่เวลาผ่านไปไม่ถึงวัน ก็ลืมบางเรื่องที่ได้ประสบมา แต่บางเรื่องกลับจำขึ้นใจ ยิ่งเรื่องโกรธเคืองกันยิ่งแล้ว จำกันนาน
เมื่อวันพฤหัสที่ 4 แม็กมาเมืองไทย โดยได้แวะเที่ยวที่เวียตนามก่อนเข้ามาเมืองไทย แม็กชวนเพื่อนชาวฮ่องกงมาด้วย 1 คน ชื่อ อาไหว่ พอตอนเย็นไปพากันไปทานข้าวที่ MK จากนั้นไปเดินเล่นดูของที่ตลาด พัฒน์พงศ์


วันเสาร์ อาไหว่ มีธุระต้องรีบกลับฮ่องกงด่วนเลยไปส่งที่สนามบินตอนเที่ยง ช่วงบ่าย ๆ โทรหาพี่ไตร เรื่องให้ติดต่ออินเตอร์เน็ต เลยทราบว่าน้าโป่งเสียชีวิตเมื่อตอนเช้านี้เอง พอตอนเย็นเลยเตรียมตัวไปงานรดน้ำศพ งานนี้เลยกลายเป็นงานรวมญาติอีกครั้ง ได้เอาของขวัญให้แม่สำหรับวันคล้ายวันเกิดครบ 57 ปี ในวันจันทร์ที่ 8 สิงหา ซึ่งตรงกับกำหนดการประชุเพลิงน้าโป่ง


วันเสาร์ไปดูบ้านที่แม็กจะซื้อที่พัทยา ก็ใช้เวลาทั้งวัน แต่ก็ออกเดินทางตอนเที่ยง ไปทานข้าวกลางวันที่ร้านส้มตำปูม้าแม่ประไพ อร่อยดี พอดูบ้านเสร็จ มื้อเย็นไปเดินเล่นที่แหลมแท่น แวะทานมื้อเย็นที่ร้านเย็นตาโฟ เจ้าประจำ แล้วก็กลับกรุงเทพ

วันอาทิตย์ แม่ขอให้ช่วยขับรถไปทำบุญที่วัดพระธรรมกาย กะว่าจะไปให้ทันก่อนเพล พอไปถึงไม่เชื่อเลยว่าวัดใหญ่มาก มีการก่อสร้างเจดีย์ขนาดใหญ่ จากที่คิดไว้ว่าสร้างไว้ก็ดี เป็นการประกาศให้โลกรู้ว่าพระพุทธศาสนาได้มาลงหลักปักฐาน ณ ผืนแผ่นดินนี้ แต่คิดอีกทีโดยหลักคำสอนแล้ว ทุกอย่างมันไม่เที่ยง อีกหน่อยกันก็ผุ พัง ตามกาลเวลา ตามจริตของผมแล้ว ผมชอบแบบวัดป่ามากกว่า ดูสงบ ร่มรื่น ไม่วุ่นวาย ที่วัดพระธรรมกายคนเยอะไปหมด ช่วงบ่ายกลับมาก็ไปเดินเล่นซื้อของแล้วก็ไปร่วมงานที่วัด จากนี้ก็กลับมารีดผ้า เป็นอันหมดกิจกรรมของวันหยุด

วันจันทร์ ซึ่งก็คือวันที่บันทึกนี้ วันนี้ออกบ้านแต่เช้าเพื่อมาร่วมงานทำบุญถวายเพล โดยวันนี้ลูกชายทั้งสองของน้าโป่งได้เข้าพิธีบวชหน้าไฟให้ จากนั้นพอ 5 โมงเย็นก็ประชุมเพลิง ระหว่างที่ทำพิธีทุกคนดูโศกเศร้าแต่ก็เป็นธรรมดาของงานศพ ทำให้นึกถึงคนที่อยู่ว่าไม่ควรประมาท ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ตอบแทนคุณผู้มีพระคุณ พ่อ แม่ ในขณะที่ทำได้ เพื่อที่ว่าจะได้ไม่เสียใจว่าทำไมเราไม่ทำอย่างนั้น อย่างนี้

Tuesday, August 02, 2005

กลับมาแล้ว


หลังจากที่ห่างหายการโพสเรื่องราวส่วนตัวไปนานมาก ๆ เมื่อวานเพิ่งค้นพบบริการใหม่ของ Yahoo ชอบมาก ทำให้มีความคิดที่จะทำอะไรมากมายเกี่ยวกับ การเก็บบันทึกเรื่องราวรอบ ๆ ตัวและเก็บจินตนาการเพื่อถ่ายทอดให้คนอื่นๆได้รับรู้วันนี้ได้เริ่มบันทึกเรื่องราวของมิมิ สมาชิกของบ้าน จะเป็นอย่างไรต้องติดตามกันต่อไปว่าจะประสบความสำเร็จในการเรียบเรียงเป็นเรื่องราวได้แค่ไหน

และโปรเจ็คต่อไป คือเรื่องของน้อง มารูโกะ น้องหมาของโกไก่ , น้องเหมียว ณ อโศก เรื่องราวของแม่แมวกับลูก ๆ